Ο σπουδαίος ζωγράφος και εικαστικός Γιάννης Χαΐνης πέθανε την Κυριακή (11/8) σε ηλικία 94 ετών αφήνοντας στις νεότερες γενιές το εμβληματικό του έργο. Ο Γιάννης Χαΐνης γεννήθηκε στην Αθήνα και σε νεαρή ηλικία μαθήτευσε κοντά στο ζωγράφο Νίκο Καρτσωνάκη (Νάκη).
Το 1947 γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, διέκοψε όμως τις σπουδές του, όταν συνελήφθη για την πολιτική του δράση. Σπούδασε για ένα διάστημα στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας και, από τις αρχές της δεκαετίας του 1950, στο Παρίσι (Ecole des Beaux Arts και ακαδημίες Gran de Chaumiere και André Lhote).
Το 1954 πήρε την πρωτοβουλία για την ίδρυση του σημαντικού περιοδικού «Επιθεώρηση Τέχνης».
Όπως αναφέρει το Ινστιτούτο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης, ο Γιάννης Χαΐνης ήταν από τους εμπνευστές και ιδρυτές της «Ομάδας τέχνης α΄» (1961-1967), η οποία έδινε έμφαση στον παιδευτικό και πολιτικό ρόλο της τέχνης, οργανώνοντας εκθέσεις, καλλιτεχνικές δράσεις και ανοιχτές συζητήσεις στην Αθήνα και την περιφέρεια, με συμμετοχή πολλών προοδευτικών καλλιτεχνών.
Στη διάρκεια της δικτατορίας (1967-1974), αυτοεξόριστος στο Παρίσι, συμμετείχε σε αντιδικτατορικές κινήσεις και στα γεγονότα του Μάη του 1968. Εντάχθηκε στο Front des Artistes Plasticiens (FAP) και παρουσίασε το έργο του σε διάφορα πολιτιστικά κέντρα. Συμμετείχε επίσης στην επιτροπή μελέτης πολιτισμικών παρεμβάσεων με τον P. Gaudibert. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, παρέμεινε πιστός στις αρχικές του απόψεις, απέχοντας από τους θεσμικούς χώρους τέχνης.
