«Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με απόλυτη βεβαιότητα την εξέλιξη των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή. Ωστόσο, με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα, η γενίκευση του πολέμου δεν αποτελεί το πιθανότερο σενάριο, παρά το γεγονός ότι η σύγκρουση έχει σαφώς υπερβεί τα στενά περιφερειακά της όρια», εκτίμησε, μιλώντας στην εκπομπή “Ο επισκέπτης της έβδομης μέρας“ στον Αθήνα 9,84 και στον Δημήτρη Τζιβελέκη, ο Σταύρος Λυγερός, δημοσιογράφος , συγγραφέας και διευθυντής του SLpress.gr.
Αναφερόμενος στη φύση και τα χαρακτηριστικά της σύρραξης , επεσήμανε τη σύνθετη διάστασή της και τα στρατηγικά λάθη που τη συνόδευσαν από την έναρξή της.
«Ο πόλεμος αυτός είναι μεν περιφερειακός σε πρώτο επίπεδο, αλλά σε δεύτερο επίπεδο αποκτά χαρακτηριστικά παγκόσμιας σύγκρουσης. Το βασικό του γνώρισμα είναι ότι ξεκίνησε με δεδομένο ότι ο αντικειμενικός σκοπός των επιτιθέμενων , δηλαδή των ΗΠΑ και του Ισραήλ, ήταν εξ αρχής ανέφικτος. Τόσο ο Τραμπ όσο και ο Νετανιάχου έθεσαν ως στόχο την αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν, κάτι που η ιστορία έχει αποδείξει ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω βομβαρδισμών», τόνισε.
Σύμφωνα με τον Σταύρο Λυγερό , αλλαγή καθεστώτος προκύπτει είτε μέσα από εσωτερική εξέγερση είτε μέσω χερσαίας στρατιωτικής επέμβασης «όπως είχε συμβεί στο Ιράκ», σημειώνοντας ωστόσο, ότι στην περίπτωση του Ιράν, αυτό δεν είναι ρεαλιστικό αλλά ιστορικά αναποτελεσματικό.
«Πρόκειται για μια μεγάλη, ορεινή και ιδιαίτερα σύνθετη χώρα με πληθυσμό δεκάδων εκατομμυρίων. Η εκτίμηση ότι οι βομβαρδισμοί θα οδηγούσαν σε λαϊκή εξέγερση ήταν λανθασμένη από την αρχή. Αν και υπάρχει τμήμα της κοινωνίας που αντιτίθεται στο καθεστώς, υπάρχει και ένα εξίσου σημαντικό κομμάτι που το στηρίζει. Επιπλέον, η ιστορία δείχνει ότι όταν μια χώρα δέχεται επίθεση, ο πληθυσμός της τείνει να συσπειρώνεται γύρω από τη σημαία. Συνεπώς, ο πόλεμος αυτός βασίστηκε σε εσφαλμένες παραδοχές, με αποτέλεσμα ο Τραμπ να βρίσκεται σήμερα εγκλωβισμένος, αναζητώντας διέξοδο, χωρίς να μπορεί εύκολα να απεμπλακεί.
Αν συνεχιστεί ο πόλεμος θα προκληθεί τεράστια, μόνιμη ζημιά και ο Τραμπ έχει πλέον συνειδητοποιήσει ότι παγιδεύτηκε», εξήγησε συμπληρώνοντας: «Το γιατί ο Τραμπ επέλεξε αυτή την κατεύθυνση, τη στιγμή που είχε θέσει ως βασική του γραμμή την αποφυγή πολέμου παραμένει ασαφές. Μία θεωρία λέει ότι τον είχε στο χέρι ο Νετανιάχου λόγω του ότι ήταν στα αρχεία του Επστάιν και τον εκβιάζει. Το θέμα είναι ότι ο Τραμπ έπραξε ενάντια σε όσα έλεγε. Η επιλογή αυτή φαίνεται πως είχε πολιτικό κόστος στο εσωτερικό των ΗΠΑ, καθώς προκάλεσε εντάσεις και διαφωνίες στο εσωτερικό του κινήματος MAGA (Make America Great Again), οδηγώντας σε εμφανή σημάδια διχασμού μεταξύ των υποστηρικτών του».
Παράλληλα, αναλύοντας τις επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία, πρόσθεσε: «Η πίεση στις αγορές ενέργειας, τροφίμων και λιπασμάτων είναι ήδη έντονη. Ενδεχόμενη κλιμάκωση, ιδίως σε κρίσιμα σημεία όπως τα Στενά του Ορμούζ, μπορεί να προκαλέσει σοβαρές και μακροχρόνιες επιπτώσεις στη διεθνή οικονομία».
«Πόλεμος φθοράς Ρωσίας–Ουκρανίας και οι ρόλος των drones»
«Η διαμάχη Ρωσίας-Ουκρανίας έχει εξελιχθεί σε έναν πόλεμο φθοράς ο οποίος διαφέρει από τις μορφές πολέμου που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, ακόμη και από την αρχική φάση της ίδιας της σύγκρουσης. Ο βασικός παράγοντας αυτής της μετάλλαξης είναι ο ρόλος των drones. Ένα μη επανδρωμένο εναέριο όχημα, με κόστος μόλις 500–600 δολάρια, μπορεί να καταστρέψει ένα τεθωρακισμένο αξίας πολλών εκατομμυρίων. Αυτό αλλάζει ριζικά τους κανόνες του πολέμου. Είναι σαν να τοποθετείς ένα πρόβατο σε μια περιοχή γεμάτη λύκους».
Πολιτικό τοπίο στην Ελλάδα: «Δεν διαμορφώνεται μια σαφής και ισχυρή εναλλακτική λύση εξουσίας»
«Στο παρελθόν, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ αποτελούσαν τους δύο βασικούς πυλώνες του πολιτικού συστήματος. Μετά τα μνημόνια, το ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε και αναδύθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ ως δεύτερος πόλος, ο οποίος όμως στη συνέχεια επίσης αποδυναμώθηκε, χωρίς το ΠΑΣΟΚ να καταφέρει να ανακτήσει την προηγούμενη θέση του. Αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο που δίνουν -χωρίς να το θέλουν- στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Για πρώτη φορά δεν διαμορφώνεται μια σαφής και ισχυρή εναλλακτική λύση εξουσίας».
«Δεν ….τραβάει ο Ανδρουλάκης»
«Το ΠΑΣΟΚ δείχνει να ανακόπτει τη φθορά του, συσπείρωσε κάποιους ανθρώπους ενόψει του συνεδρίου, παρότι είναι προφανές ότι ο Ανδρουλάκης… δεν τραβάει, δεν είναι ένα πρόσωπο που μπορεί να αποτελέσει πόλο έλξης για ευρύτερα στρώματα και να ξεκολλήσει δημοσκοπικά το ΠΑΣΟΚ. Από την άλλη, έχει κερδίσει δύο ενδοπαραταξιακές εκλογές για την εκλογή αρχηγού, γεγονός που καθιστά δύσκολη την αμφισβήτησή του. Παράλληλα, η συζήτηση περί συνεργασιών, ιδίως με τη ΝΔ, είναι σε μεγάλο βαθμό προσχηματική, καθώς το πολιτικό σύστημα εμφανίζει έντονο κατακερματισμό. Πάντως, το ΠΑΣΟΚ, βάσει των δημοσκοπήσεων δεν φαίνεται να μπορεί να απειλήσει ευθέως τη ΝΔ η οποία από την πλευρά της έχει υποστεί σημαντική φθορά».
«Οι αποφάσεις για πιθανές συνεργασίες δεν μπορούν να ληφθούν εκ των προτέρων»
«Ο διχασμός στο ΠΑΣΟΚ σχετικά με το ενδεχόμενο συνεργασίας με τη ΝΔ αποτελεί σε μεγάλο βαθμό ένα πλασματικό δίλημμα. Το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε φάση έντονου κατακερματισμού και τα κόμματα που εμφανίζονται διαθέσιμα για συνεργασίες είναι περιορισμένα γεγονός που καθιστά εξαιρετικά δύσκολο τον σχηματισμό σταθερής κυβέρνησης. Δεν πιστεύω οτι η ΝΔ θα φτάσει το 25 % και φυσικά δεν μπορείς να κάνεις συνέχεια εκλογές. Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ πραγματοποιείται μέσα σε ένα ιδιαίτερα θολό πολιτικό τοπίο, την ώρα που απουσιάζει μια ουσιαστική δημόσια συζήτηση για τη στρατηγική πορεία της χώρας. Αυτό δείχνει έναν ”αυτισμό” του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Οι αποφάσεις για πιθανές συνεργασίες δεν μπορούν να ληφθούν εκ των προτέρων, αλλά θα καθοριστούν από τον τελικό κοινοβουλευτικό συσχετισμό δυνάμεων. Επομένως, η τρέχουσα αντιπαράθεση έχει περισσότερο προσχηματικό χαρακτήρα και σχετίζεται κυρίως με τις εσωτερικές ισορροπίες του ΠΑΣΟΚ».
«Πολιτικές θηλιές στον λαιμό του Μητσοτάκη Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, υποκλοπές και ακρίβεια»
«Θεωρώ ότι οι εκλογές, θα γίνουν μέχρι το τέλος του 2026 ή το αργότερο στις αρχές του 2027. Ωστόσο, υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα και νομίζω αν είχαμε εδώ τον ίδιο τον πρωθυπουργό και τον ρωτούσαμε, δεν θα μπορούσε να απαντήσει καθώς μεσολαβούν κρίσιμα γεγονότα. Η υπόθεση των υποκλοπών έχει επανέλθει δυναμικά λόγω της γενναιότητας δύο νέων δικαστικών λειτουργών ενώ αναμένεται και δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Παράλληλα, παραμένει ανοιχτό το ζήτημα της τραγωδίας των Τεμπών ενώ και η διαρκώς επιδεινούμενη ακρίβεια, πιέζει την κοινωνία. ΄Όλα αυτά είναι πολιτικές θηλιές στον λαιμό του Μητσοτάκη».
