Ο Γιάννης Φέρτης έφυγε από τη ζωή έναν χρόνο πριν στις 14 Απριλίου 2024. Γεννήθηκε στην Αθήνα.
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν. Το 1958 αποφοίτησε από τη σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Κάρολου Κουν και εμφανίστηκε πρώτη φορά στο θέατρο το 1959 στο έργο “Η ηλικία της νύχτας” του Ιάκωβου Καμπανέλλη ως εξαιρετικό ταλέντο. Στη διάρκεια της μακράς και σπουδαίας πορείας του συμμετείχε σε θρυλικές παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης, όπως στις “Όρνιθες” του Αριστοφάνη, την “Ευρυδίκη” του Ζαν Ανούιγ, το “Γλυκό πουλί της νιότης” του Τενεσί Ουίλιαμς, κ.α.
Στη συνέχεια συνεργάστηκε με πάρα πολλούς θιάσους, όπως: Λαμπέτη, Αλεξανδράκη, Χορν, Βουγιουκλάκη, Καρέζη, Κατράκη, Δανδουλάκη, Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, Αμφιθέατρο Σ.Α. Ευαγγελάτου, Απλό Θέατρο, ΔΗΠΕΘΕ Βόλου, Ελεύθερη Σκηνή, Θέατρο Τέχνης, Εθνικό Θέατρο, Θεατρική Εταιρία Πράξη. Διετέλεσε θιασάρχης και θεατρικός παραγωγός, τα περισσότερα χρόνια μαζί με την Ξένια Καλογεροπούλου. Στο αρχαίο δράμα μας έδωσε πολύ υψηλές ερμηνείες, πρωταγωνιστώντας στο Ηρώδειο, στην Επίδαυρο, όπως και στο εξωτερικό.
Το 2007 πρωταγωνίστησε στην «Επιστροφή» του Τζόζεφ Κόνραντ, όπου τιμήθηκε για την ερμηνεία του με το Θεατρικό Βραβείο Κοινού.
Το 2008 κέρδισε το Βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του στην ταινία «Σκλάβοι στα δεσμά τους» σε σκηνοθεσία Τώνη Λυκουρέση.
Έδωσε εξετάσεις στη Σχολή του Καρόλου Κουν. Θυμάται τη θητεία του στο Θέατρο Τέχνης όπου εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1959 στο έργο «Η ηλικία της νύχτας» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν. Ακολούθησαν έργα όπως «’Ορνιθες» του Αριστοφάνη, «Ευρυδίκη» του Ζαν Ανούιγ, και το «Γλυκό πουλί της νιότης» του Τενεσί Ουίλιαμς, μαζί με τη Μελίνα Μερκούρη, στην οποία αναφέρεται στην εκπομπή περιγράφοντας τη γνωριμία τους.
Το 1973 πρωταγωνίστησε στις «Βάκχες» του Ευριπίδη στο ΚΘΒΕ. Τη δεκαετία του 1980 ανέβασε με τον δικό του θίασο στο θέατρο «Αθηνά» το «Γλυκό πουλί της νιότης» του Τενεσί Ουίλιαμς, με συμπρωταγωνίστρια πάλι τη Μελίνα Μερκούρη. Κομβικό σημείο στη θεατρική πορεία του Γιάννη Φέρτη, αποτέλεσε η συνεργασία του, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, με το «ΑμφιΘέατρο» του Σπύρου Ευαγγελάτου, όπου και έδωσε ερμηνείες ασύγκριτου υποκριτικού ήθους, σε κορυφαία έργα του διεθνούς δραματολογίου, όπως «Άμλετ» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ (1991, 1992), «Βόυτσεκ» του Γκ. Μπύχνερ (1990). Στη διάρκεια της εκπομπής ο μεγάλος ηθοποιός μιλά για την ανακάλυψη του Τσέχοφ και για τη “συνάντησή” του με τον σπουδαίο Ρώσο δραματουργό. Το 2004 πρωταγωνίστησε στις «Τρεις αδελφές» του Τσέχοφ, σε σκηνοθεσία Νικίτα Μιλιβόγεβιτς και το 2007 πρωταγωνίστησε στην «Επιστροφή» του Τζόζεφ Κόνραντ, όπου τιμήθηκε για την ερμηνεία του με το Θεατρικό Βραβείο Κοινού.
Στον κινηματογράφο πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 30 ταινίες. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1961 στην ταινία «Ποια είναι η Μαργαρίτα» με την Τζένη Καρέζη. Την επόμενη χρονιά ερμήνευσε τον Ορέστη στην «Ηλέκτρα» σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη. Ηλέκτρα, η Ειρήνη Παπά. Η ταινία απέσπασε 25 διεθνείς διακρίσεις (μεταξύ των οποίων και υποψηφιότητα για Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας). Κάνει αναφορά στη συνεργασία αυτή μεταφέροντας περιστατικά από τα γυρίσματα. Το 2008 κέρδισε το Βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του στην ταινία «Σκλάβοι στα δεσμά τους» σε σκηνοθεσία Τώνη Λυκουρέση.
Στην τηλεόραση, έπαιξε σε περισσότερες από 15 σειρές, με σημαντικότερες τη «Δασκάλα με τα χρυσά μάτια» και τον «Συμβολαιογράφο» το 1979.
