Η πρόσφατη υπογραφή της εμπορικής συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των χωρών της Mercosur (Βραζιλία, Αργεντινή, Ουρουγουάη, Παραγουάη) δεν αποτελεί απλώς μια οικονομική διευθέτηση.
Για τον αγροτικό κόσμο της γηραιάς ηπείρου, συνιστά μια «θανατική ποινή» με συνοπτικές διαδικασίες, ενώ για τους Ευρωπαίους πολίτες σηματοδοτεί την απαρχή μιας μη αναστρέψιμης υποβάθμισης της ποιότητας ζωής τους.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, εγκλωβισμένοι σε μια στείρα λογική αριθμών και εξαγωγών βιομηχανικών προϊόντων, θυσίασαν την πρωτογενή παραγωγή στον βωμό των πολυεθνικών συμφερόντων. Οι Έλληνες και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι αγρότες καλούνται να επιβιώσουν τηρώντας αυστηρότατα περιβαλλοντικά και υγειονομικά πρότυπα (Green Deal), την ώρα που οι αγορές «πλημμυρίζουν» με προϊόντα από τη Λατινική Αμερική.
Πρόκειται για προϊόντα που παράγονται με ελάχιστο κόστος, συχνά με χρήση φυτοφαρμάκων που έχουν απαγορευτεί στην Ευρώπη εδώ και δεκαετίες, και χωρίς κανέναν σεβασμό στα εργασιακά δικαιώματα. Η σύγκριση είναι αδύνατη και ο ανταγωνισμός εξ ορισμού αθέμιτος.
Η συμφωνία αυτή ανοίγει την κερκόπορτα σε τρόφιμα λιγότερο ελεγμένα και αμφίβολης ποιότητας. Ενώ ο Ευρωπαίος παραγωγός βρίσκεται κάτω από το μικροσκόπιο συνεχών ελέγχων για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας, τα εισαγόμενα προϊόντα της Mercosur θα φτάνουν στο πιάτο μας χωρίς την ίδια αυστηρή ιχνηλασιμότητα.
Το παράδοξο; Παρά την υποτιθέμενη απελευθέρωση του εμπορίου, οι καταναλωτές δεν θα δουν πραγματικό όφελος. Αντίθετα, η σταδιακή εξόντωση της εγχώριας παραγωγής θα οδηγήσει σε μονοπωλιακές καταστάσεις και, τελικά, σε ακόμη πιο ακριβά προϊόντα μακροπρόθεσμα, καθώς η Ευρώπη θα χάσει την επισιτιστική της επάρκεια και θα καταστεί έρμαιο των διεθνών εισαγωγέων.
Η υποβάθμιση της πρωτογενούς παραγωγής δεν αφορά μόνο τους αγρότες· αφορά τη συνοχή της υπαίθρου, την προστασία του περιβάλλοντος και την ποιότητα της διατροφής μας. Όταν το χωράφι εγκαταλείπεται, η επαρχία ερημώνει και οι πόλεις ασφυκτιούν.
Η υπογραφή αυτής της συμφωνίας είναι μια πράξη ασυγχώρητη. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες επέλεξαν να αγνοήσουν τις φωνές από τα μπλόκα των αγροτών σε όλη την Ευρώπη, προτιμώντας να εισάγουν αμφιβόλου ποιότητας κρέας και σόγια, εξάγοντας την ίδια στιγμή την ανεργία και την απόγνωση στους δικούς τους πολίτες.
Η ανάγκη για επαναδιαπραγμάτευση ή πλήρη ανατροπή των όρων αυτής της συμφωνίας δεν είναι ζήτημα συντεχνιακό. Είναι ζήτημα επιβίωσης για την ευρωπαϊκή ύπαιθρο και αξιοπρέπειας για τον Ευρωπαίο καταναλωτή.
