Κάποια στιγμή ένας διάσημος ζωγράφος ήρθε στην Αθήνα για να κάνει την έκθεσή του.
Ένα από τα έργα του πολυδιαφημισμένο ήταν και ένα με τίτλο “ο Λένιν στο Παρίσι”.
Πρωτοσέλιδο στο Ριζοσπάστη τα συντρόφια σπεύδουν στην έκθεση, κοσμοσυρροή.
Πάνε να δουν τον πίνακα πουθενά ο Λένιν, πουθενά ο πύργος του Άιφελ.
Αντί αυτού φάτσα μόστρα το Κρεμλίνο, πλήθος από κάτω και ξεχωρίζουν ένας άντρας και μια γυναίκα.
Φωνές κακό πάει να δει και ο ζωγράφος τι γίνεται.
-“Ρε ηλίθιε δεν έχεις δει ποτέ σου πως είναι ο Λένιν; Που είναι ο Λένιν στον πίνακα ρε βλάκα;”.
Απαντάει ήρεμα και ψύχραιμα ο ζωγράφος:
“Καθίστε βρε σύντροφοι να το συζητήσουμε. Καταρχάς καταλάβατε ότι είμαστε στη Μόσχα. Αυτή τη γυναίκα την αναγνωρίζετε;” είπε δείχνοντας τη γυναίκα.
Πετάγεται ένας σύντροφος “Αυτή μου θυμίζει τη γυναίκα του Λένιν”.
“Πολύ σωστά” απαντάει ο ζωγράφος.
“Αυτός που κάθεται δίπλα της είναι ο γκόμενός της”.
Αποσβολωμένοι οι σύντροφοι όλο απορία και αμίλητοι.
Ξαφνικά κάποιος ξεθαρρεύει και πετάγεται “Μα ο Λένιν, που στο καλό είναι;”.
Και απαντάει ο ζωγράφος με περηφάνεια: “Μα είπαμε βρε σύντροφοι. Το λέει και ο τίτλος του πίνακα:
“Ο Λένιν στο Παρίσι”!!!!!!!!!!!!!!!!!
