Το κόλπο του Πιτίνο για να καλυφθούν δύο βασικά κενά με τον Ράουτινς

14


Σίγουρα θα το έχει σκεφτεί, σίγουρα θα το δοκιμάσει, μακάρι να το εφαρμόσει ως γενική κατεύθυνση.

Έχοντας πια φτάσει στην 18η αγωνιστική της Ευρωλίγκας, καθ΄οδόν για την 19η και την 20η, μπορούμε όλοι να συμφωνήσουμε στα χιλιοειπωμένα βασικά προβλήματα που κρατούν τον Παναθηναϊκό μακριά από την διεκδίκηση της 5ης ή και της 4ης θέσης.

Από την ημέρα που ήρθε ο Πιτίνο πίσω, στόχος ήταν να βελτιώσει όσα έχει ήδη η ομάδα, να δει αν μπορεί να πάρει κάτι από τους παίχτες που δεν έδιναν τίποτα και αν αυτό δεν αποδώσει, να δει τι μπορεί να προσθέσει.

Τα περισσότερα απ΄αυτά που ήλπιζε δεν συνέβησαν. Ο Μπράουν δε μπόρεσε να δώσει αυτά τα 2 πράγματα που έπρεπε, ο Παππάς φαίνεται να έχει μείνει πιο πίσω στο rotation, ο Μπέντιλ ένα ματς δεν χρησιμοποιείται καθόλου, σε άλλο μπορεί να παίξει ένα δεκάλεπτο, όμως η ζυγαριά κλίνει προς το πρώτο και υπάρχει και ο Τζόνσον.

Είναι το τρίτο μεγαλύτερο συμβόλαιο της ομάδας και η απόδοση του αρμόζει στο 11ο, μην πω 13ο. Τα όσα έδωσε με την ΤΣΣΚΑ ήταν ένα πυροτέχνημα και σίγουρα δεν ήταν λόγος για να ελπίζουμε, αφού ακόμα κι αν συνέχιζε στο ίδιο μοτίβο, δεν θα δικαιολογούσε τα πολλά λεφτά που έχει επενδύσει η διοίκηση πάνω του. Υπάρχει όμως ακόμα η προσμονή προς το πρόσωπό του.

Δεδομένων όλων των παραπάνω, ο Παναθηναϊκός έχει τρία προβλήματα. Το κενό στα σέντερ που δύσκολα θα καλυφθεί μεσούσης της χρονιάς, αφού δεν υπάρχει σέντερ που να έρθει και να προσφέρει άμεσα τα διπλάσια από τον Παπαγιάννη ή τον Ουάιλι, το κενό στα γκαρντ σε ποσοτικό και αμυντικό επίπεδο και η μοναξιά του Παπαπέτρου.

Βάσει αυτών, ξένισε πολλούς η επιλογή του Ράουτινς. Ένας παίκτης στα 33 του που βγάζει το ψωμί του ως σουτέρ, έρχεται σε μια ομάδα που δεν είχε πρόβλημα στο σουτ. Από σκορ άλλο τίποτα. Πρώτη ομάδα της Ευρωλίγκας. Από άμυνα έχει ανάγκη, αφού είναι η δεύτερη χειρότερη άμυνα της διοργάνωσης.

Αυτή η ανάγνωση είναι η ανάγνωση ενός που βλέπει μόνο το προφανές και δεν αναζητά άλλο μονοπάτι. Κι ο Ρικ Πιτίνο μόνο τέτοιος δεν είναι. Έχει αποδείξει ότι πρώτα εξαντλεί όλα τα ενδεχόμενα και μετά αφήνει τα πράγματα να πάνε όπως πάνε.

Στην περίπτωση του Ράουτινς υπάρχει ένα εναλλακτικό μονοπάτι που αξίζει να το δοκιμάσει και που σίγουρα το έχει σκεφτεί και θα το δει σε προπονήσεις και ματς πρωταθλήματος.

Διαβάστε επίσης:  ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 4 Απριλίου 2016

Αυτό το μονοπάτι θέλει τον Ράουτινς να μην χρησιμοποιείται ως γκαρντ, αλλά ως τριάρι πίσω από τον Παπαπέτρου, του οποίου αποτελεί ιδανικό συμπλήρωμα. Από τον Παναθηναϊκό λείπει σκοράρισμα σταθερό κι αξιόπιστο από τη θέση τρία. Ο Παπαπέτρου δίνει 10 πόντους μέσο όρο, αλλά κυρίως κάτω από το καλάθι. Δεν προσφέρει σταθερά το εύκολο σκορ. Ο Ράουτινς έχει τα στοιχεία που πρέπει να έχει ένα δεύτερο τριάρι πίσω από τον Παπαπέτρου.

Αν ο Ράουτινς πάει στο 3, τότε είναι μια καλή ευκαιρία για να κατέβει ο Τζόνσον στο 2.Όταν ανακοινώθηκε ο Τζόνσον, όλοι ανέφεραν ότι επιθετικά μπορεί να προσφέρει 7-8 πόντους και αμυντικά να καλύπτει όλες τις τρύπες. Δεν έχουμε δει τίποτα από τα δύο. Αν υπάρχει ελπίδα να δούμε κάτι, αυτή αφορά στο δεύτερο. Επομένως, κατεβάζοντας τον στο 2, έχεις 4 παίκτες, με τον έναν να είναι ψηλός και να κουμπώνει με τον Ράις, ώστε όταν βγαίνει ο Καλάθης, να μην πρέπει να βλέπουμε δίδυμο με Ράις και Φριντέτ.

Παράλληλα, ο Τζόνσον δημιουργεί ευκαιρία για πιο νορμάλ ψηλό σχήμα. Στο ματς με την Αρμάνι ο Πιτίνο τον έβαλε στο δύο, με τον Παπαπέτρου στο 3 και τον Καλάθη στον άσο. Αυτό σήμαινε ότι η περιφέρεια δεν μπορεί να απειλήσει από το τρίποντο. Με τον Ράουτινς όμως θα υπάρχουν σχήματα που θα κουμπώνουν καλύτερα. Το σχήμα Ράις-Τζόνσον-Ράουτινς-Μήτογλου-Μπέντιλ ή Ουάιλι για παράδειγμα, φαίνεται πολύ λειτουργικό και έχει η ομάδα το μακρινό σουτ από 4 παίκτες, το σουτ μέσης απόστασης από 3 παίκτες και το παιχνίδι ρακέτας από 2 ως 3 ανάλογα την πεντάδα του αντιπάλου.

Επομένως, στην περίπτωση που ο Παναθηναϊκός μείνει στην μία προσθήκη γκαρντ, μπορεί με αυτόν τον τρόπο να καλύψει σε έναν επαρκή βαθμό δύο από τα τρία κενά του. Κάποιος θα αντιτείνει πως ο Ράουτινς είναι κοντός για τριάρι.

Αρχικά, υπάρχει το παράδειγμα του Πολ που είναι στο ίδιο ύψος και παίζει μια χαρά στο 3 και δεύτερον, από παίκτη σαν τον Ράουτινς δεν θες το ύψος του. Δεν θα τον βάλεις να ποστάρει κτλ. Έχει το σουτ, είναι 33 ετών, δεν θα αλλάξει τώρα. Αφού τον πήρε ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να έχει τον τρόπο να τον εκμεταλλευτεί γι΄αυτό που είναι. Κι αυτή τη στιγμή ο ιδανικότερος και πιο επωφελής τρόπος για την ομάδα μοιάζει να είναι αυτός.