Με αφορμή το εμβληματικό έργο του Έντουαρντ Άλμπι «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;», το οποίο παρουσιάζεται στο Θέατρο Ζίνα σε σκηνοθεσία του Σωτήρη Τσαφούλια, ο δημοφιλής ηθοποιός Βλαδίμηρος Κυριακίδης, μιλώντας στην εκπομπή “Ο επισκέπτης της Έβδομης μέρας” στον Αθήνα 9,84 και τον Δημήτρη Τζιβελέκη, ανέλυσε την βαθιά πολιτική και κοινωνική ανάγνωση του κλασικού έργου και, φωτίζοντας -μέσα από τον ρόλο του Τζορτζ- τις αντιφάσεις, τις παθογένειες και τις ψευδαισθήσεις της σημερινής ελληνικής πολιτικής σκηνής.
Προσεγγίζοντας το έργο όχι μόνο ως καλλιτέχνης αλλά και ως ενεργός πολίτης, συνέδεσε την υπαρξιακή αγωνία των ηρώων με την κόπωση μιας κοινωνίας που ζει διαρκώς σε κρίσεις, θεσμικές, πολιτικές, οικονομικές και ηθικές.
«Η ελληνική πραγματικότητα μαστίζεται πολιτικά και ψυχολογικά. Η πολιτική δεν είναι ανθρωποκεντρική. Έχει γίνει καθαρή οικονομική διαχείριση. Γι’ αυτό το συγκεκριμένο έργο που στο βάθος είναι βαθιά πολιτικό, έρχεται να αντιτάξει την υπαρξιακή αγωνία του πολίτη», τόνισε , προσθέτοντας: «Ζούμε σε ένα πλαίσιο που δεν αντέχεται άλλο. Έχουμε ξεχάσει την ενδόρρηξη, αυτές τις μικρές εσωτερικές επαναστάσεις που καλλιεργούνται μόνο με γνώση και μόρφωση. Οι άνθρωποι φτιάχνουν ψευδαισθήσεις για να κλείσουν τα κενά που δημιουργεί η κοινωνία. Όπως ακριβώς και οι ήρωες του έργου».
Παραλληλίζοντας το θεατρικό ζευγάρι με το δίπολο κυβέρνησης–αντιπολίτευσης, επισήμανε: «Και οι δύο πλευρές συγκρούονται χωρίς αποτέλεσμα. Μιλούν με ξύλινη γλώσσα, χωρίς ουσία. Η μαζική κουλτούρα μας έχει εκπαιδεύσει στην αποξένωση. Έτσι λειτουργεί και το πολιτικό μας σύστημα. Δεν υπάρχει βάθος, δεν υπάρχει σχέδιο. Μόνο ένα ”πουθενά” χωρίς αύριο» γι’ αυτό και -όπως είπε-«δεν μπορεί το πολιτικό σύστημα να ξαναχτίσει σχέση εμπιστοσύνης με την κοινωνία».
«Εμπιστοσύνη υπάρχει μόνο όπου υπάρχει συναίσθημα – όπως σε ένα ζευγάρι. Η πολιτική κάνει “σταθμούς”, γι’ αυτό δεν εξελίσσεται: σταθμός Παπανδρέου, σταθμός Τσίπρα, σταθμός Κυριάκου… Δεν φτάνει ποτέ στον προορισμό της», συμπλήρωσε.
Σύμφωνα με τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη αν η Ελλάδα θέλει να …σκοτώσει τους κακούς της μύθους και να ξαναχτίσει μια ώριμη δημοκρατία, πρέπει να τραβήξει το χαλί των ψευδαισθήσεων, όπως ο Τζορτζ στο έργο. « Χρειάζεται να γκρεμιστούν όλα για να ξαναγεννηθούν», είπε, υπογραμμίζοντας: «Δεν ξέρω τι μορφή θα έχει αυτή η “φράξια”, αλλά κάποτε πρέπει να έρθει».
Μάλιστα, ερωτηθείς εάν θεωρεί ότι η σημερινή αντιπολίτευση είναι εγκλωβισμένη, στις αντιφάσεις της, όπως η ηρωίδα του έργου, ο καταξιωμένος ηθοποιός, επιστράτευσε το χιούμορ του, λέγοντας: «Στην παράσταση ”Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ”, η ηρωίδα, η Μάρθα, καταντάει αλκοολική. Αν και η αντιπολίτευση καταντήσει …αλκοολική, δεν έχουμε δρόμο μπροστά μας».
«Ένα κόμμα μου αρέσει περισσότερο όταν είναι στην αντιπολίτευση»
«Πάντα ένα κόμμα μου αρέσει περισσότερο όταν είναι στην αντιπολίτευση. Όταν και αυτό γίνει κυβέρνηση δεν μου αρέσει καθόλου, επαναλαμβάνει τα ίδια με το προηγούμενο. Είναι ένας φαύλος κύκλος. ‘Αλλωστε, η κυκλικότητα της ιστορίας το έχει αποδείξει. Από εκεί και πέρα δεν νομίζω ότι θα βγάλουμε ποτέ κανένα νόημα από όλα αυτά που συμβαίνουν γιατί άλλες είναι οι συμφωνίες που γίνονται μπροστά στις κάμερες και άλλες πίσω από κλειστές πόρτες. Είναι δύο διαφορετικές αντισταθμίσεις πραγμάτων».
«Δεν πρόκειται να διαβάσω την «Ιθάκη» του Αλ. Τσίπρα»
«Δεν έχω διαβάσει την «Ιθάκη» του Αλέξη Τσίπρα γιατί δεν είναι ούτε λογοτεχνικό βιβλίο, αλλά ούτε και πολιτικό. Είναι κάποιες φράσεις που παραθέτει κάποιος μέσα σε ένα βιβλίο. Δεν νομίζω ότι έχει κάποια αξία για να ασχοληθώ, έχω τόσα άλλα αναγνώσματα να διαβάσω».
