Σε σχέση με την εφαρμογή του χημικού ευνουχισμού, σύμφωνα με τον κ. Βορίδη, κάτι τέτοιο -αν και είναι σύνθετο ζήτημα με πολλές πτυχές- θα μπορούσε να αποτελέσει έναν μηχανισμό ποινικής συνδιαλλαγής.
Την εκτίμηση ότι για ορισμένα αδικήματα θα μπορούσε να εξεταστεί να εκτίεται το σύνολο της επιβληθείσας από το δικαστήριο ποινής, χωρίς ευεργετικές διατάξεις που επιτρέπουν αποφυλάκιση υπό όρους, εξέφρασε ο υπουργός Εσωτερικών Μάκης Βορίδης.
Μιλώντας στο Πρώτο Πρόγραμμα και αναφερόμενος στην υφ’ όρων απόλυση, είπε ότι αυτό το οποίο πρέπει να προβληματίσει από εδώ και πέρα το υπουργείο Δικαιοσύνης είναι ορισμένες περιπτώσεις είτε ιδιαίτερα ειδεχθών εγκλημάτων είτε εγκληματικών προσωπικοτήτων. «Έχουμε έναν κατά συρροή δολοφόνο, έχει νόημα ο κατά συρροή δολοφόνος να αποφυλακίζεται με όρους; Δηλαδή, έναν άνθρωπο, ο οποίος έχει τελέσει σε διαφορετικές φάσεις της ζωής του δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε ανθρωποκτονίες, θα τον βγάλουμε από την φυλακή;» είπε χαρακτηριστικά.
«Υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις εγκλημάτων ή εγκληματιών που λόγω είτε της προσωπικότητας είτε του ειδεχθούς της πράξεως, θα μπορούσαμε να εξετάσουμε ότι σε αυτές τις περιπτώσεις θα εκτίεται το σύνολο της επιβληθείσας από το δικαστήριο ποινής. Να το κάνει όλο, να μην υπάρχουν ούτε ευεργετικές διατάξεις ούτε τίποτα» τόνισε. «Να μην υπάρχει η νομική δυνατότητα να κρίνεται το ζήτημα της απολύσεως με όρους» πρόσθεσε, ενώ αναφέρθηκε και στα αδικήματα σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών.
Σημείωσε πάντως ότι το υπουργείο Δικαιοσύνης στην υφ’ όρων απόλυση προσέθεσε προϋποθέσεις, στοιχεία που αφορούν στην επικινδυνότητα του δράστη, το κατά πόσον έχει αναμορφωθεί, στοιχεία της προσωπικότητάς του, τον κίνδυνο τέλεσης νέων αξιόποινων πράξεων. «Άρα λοιπόν, το βλέπει και από αυτή την σκοπιά, το συγκεκριμένο διοικητικό όργανο που κρίνει αυτή την απόλυση», που είναι πολύ σημαντικό, σύμφωνα με τον ίδιο. Επιπλέον, σημείωσε ότι οι ποινές που προβλέπονται ειδικά για τα αδικήματα που αφορούν τη γενετήσια ελευθερία και αξιοπρέπεια- αλλά και σε μια σειρά αδικημάτων- με τις αναθεωρήσεις που έχει κάνει η τωρινή κυβέρνηση γενικότερα στον Ποινικό κώδικα, είναι οι σωστές.
Σε σχέση με την ισόβια κάθειρξη, είπε πως «σε ορισμένες περιπτώσεις τα ισόβια πρέπει να είναι ισόβια». «Αν έχεις έναν τρομοκράτη ο οποίος έχει σκοτώσει 17 ανθρώπους και ουδέποτε έχει μεταμεληθεί, αυτός γιατί δεν πρέπει να εκτίσει ισόβια, να μείνει όλη του τη ζωή στη φυλακή;» προσέθεσε ο υπουργός.
Ερωτηθείς εάν η άποψη του για την μετατροπή της ισόβιας κάθειρξης σε πραγματικά ισόβια σε περιπτώσεις, θα μπορούσε να υιοθετηθεί σε κυβερνητικό επίπεδο, απάντησε «η απαίτηση της κοινωνίας για μια προσήκουσα ποινή και καθώς ανοίγει στο δημόσιο διάλογο αυτή η συζήτηση, θεωρώ ότι θα δημιουργήσει και σκέψεις και στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, σε ποια κατεύθυνση θα πρέπει να κινηθεί». Σε σχέση με τους παιδοβιαστές, οι οποίοι αυτοί την στιγμή τιμωρούνται με ισόβια, ο κ. Βορίδης ξεκάθαρα εξέφρασε την άποψη, πως τα ισόβια πρέπει να είναι πραγματικά ισόβια.
Σε σχέση με την εφαρμογή του χημικού ευνουχισμού, σύμφωνα με τον κ. Βορίδη, κάτι τέτοιο -αν και είναι σύνθετο ζήτημα με πολλές πτυχές- θα μπορούσε να αποτελέσει έναν μηχανισμό ποινικής συνδιαλλαγής. Όπως είπε, αυτό εφαρμόζεται σε χώρες του εξωτερικού ως μέτρο ασφαλείας της κοινωνίας, στην περίπτωση που ο παραβάτης συναινέσει σε αυτό το μέτρο, προκειμένου να βγει από την φυλακή, χωρίς να έχει εκτίσει το σύνολο της ποινής του.
«Δηλαδή να του πεις ότι για να σε βγάλω από την φυλακή αφού εκτίσεις την ποινή σου, για παράδειγμα, 20 χρόνια, θα αποκτήσεις δικαίωμα υφ’ όρων απόλυσης αφού εκτίσεις πραγματικά τα 6 χρόνια, αλλά στα 6 για να αποκτήσεις αυτό το δικαίωμα θα έχεις αποδεχθεί αυτή την ιατρική πράξη πάνω σου» ανέφερε. Ερωτηθείς αν θα ήταν δεκτικός στην εισαγωγή ενός τέτοιου θεσμού, ο κ. Βορίδης απάντησε ότι «είναι κάτι που πρέπει να εξεταστεί».
