Την Κυριακή στο Λος Άντζελες, στην έδρα της αμερικανικής κινηματογραφικής βιομηχανίας, θα δοθούν τα βραβεία Όσκαρ, που συμπληρώνουν 90 χρόνια και δίνουν σε μεγάλο βαθμό τον τόνο στο παγκόσμιο σινεμά.
Για τη διοργάνωση έχουν ειπωθεί πολλά, ύμνοι και επικριτικά σχόλια. Οι πρωταγωνιστές της λαμπερής βραδιάς είναι δικαιολογημένα οι σκηνοθέτες, πέρα από τους αστέρες ηθοποιούς, που ουσιαστικά αποτελούν τα εργαλεία των πρώτων για να γίνει μια ταινία.
Σε αυτά τα 90 χρόνια έχουν βραβευτεί μια σειρά από μεγάλους κινηματογραφιστές, όπως ο Τζον Φορντ, ο Φρανκ Κάπρα, ο Τζον Χιούστον, ο Γουίλιαμ Γουάιλερ, ο Φράνσις Φορν Κόπολα και άλλοι πολλοί άξιοι δημιουργοί, αλλά και συνάμα άλλοι πολλοί που ήδη έχουν ξεχαστεί και μαζί και οι ταινίες τους.
Παράλληλα υπήρξαν και κορυφαίοι σκηνοθέτες, με μεγαλύτερη ίσως προσφορά ακόμη και από τους προαναφερθέντες που έμειναν έξω από τις βραβεύσεις.
Άλλωστε πίσω από τα Όσκαρ βρίσκονται τεράστια επιχειρηματικά και άλλα συμφέροντα και όπως είχε αποκαλύψει πριν λίγο καιρό η Σούζαν Σάραντον τα Όσκαρ «αγοράζονται», ενώ άφησε και άλλες αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο δίνονται τα χρυσά αγαλματάκια στους «τυχερούς». Με αφορμή τα 90 χρόνια των Όσκαρ ας θυμηθούμε τους δέκα σημαντικότερους «αδικημένους» των χρυσών αγαλματιδίων, αυτούς που πρέπει να γνωρίσουν το έργο τους όλοι όσοι αγαπούν το σινεμά και ιδίως οι νεότεροι.
Μεταξύ αυτών ο Τσάρλι Τσάπλιν
Ναι, δεν είναι αστείο ούτε τυπογραφικό λάθος. Ο εκ των κορυφαίων κινηματογραφιστών και ηθοποιών του 20ου αιώνα δεν έχει βραβευτεί ούτε μια φορά από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών για τις αριστουργηματικές ταινίες του.
Ο Βρετανός πολυσύνθετος καλλιτέχνης (σκηνοθέτης, ηθοποιός, σεναριογράφος, μοντέρ κλπ) , δημιουργός των αξεπέραστων κλασικών ταινιών «Μοντέρνοι Καιροί», «Ο Μεγάλος Δικτάτωρ», «Τα φώτα της πόλης» και άλλων πολλών που χάρισαν και χαρίζουν ακόμη το γέλιο και ανοίγοντας δρόμους σκέψης και προβληματισμού για το πού πάει η ανθρωπότητα, αγνοήθηκε επιδεικτικά από την Ακαδημία, αλλά όχι και από αυτούς που αγαπούν τον κινηματογράφο.
Στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου έπεσε σε δυσμένεια λόγω των αριστερών πεποιθήσεών του, ενώ και η λατρεία του για τις γυναίκες, ειδικά της μικρής ηλικίας, του δυσκόλεψαν τη ζωή. Πέντε χρόνια πριν πεθάνει στην Ελβετία, το 1972 η Ακαδημία τον βράβεψε με ειδικό τιμητικό Όσκαρ, για τη συνεισφορά του στον κινηματογράφο.
