Κυριακή, 19 Μαΐου, 2024
27.6 C
Athens

Γιατί κανείς δε λέει το προφανές για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια στην Ελλάδα;

Στις 28 Φεβρουαρίου συμπληρώνεται ένας χρόνος από το πολύνεκρο δυστύχημα των Τεμπών.

Αν και το κλίμα που ακολούθησε εκείνης της τραγικής ημερομηνίας ήταν εξαιρετικά βαρύ, οι πολιτικές διαφωνίες υπέρμετρα έντονες και οι μεγαλοστομίες για μεγάλες αλλαγές που έφτασε επιτέλους η ώρα να λάβουν χώρα σχεδόν επιτακτικές, όπως συμβαίνει πολύ συχνά στις συζητήσεις που καθορίζουν τον δημόσιο διάλογο, τα ουσιαστικά διακυβεύματα χάθηκαν κάπου ανάμεσα στους τσακωμούς και την οργή.

Στην πραγματικότητα, μοιάζει περίπου τρομακτικό το γεγονός ότι έπειτα από μια τέτοια τραγωδία δεν άνοιξε με ουσιαστικούς όρους ένας διάλογος αναφορικά με τις επιπτώσεις των πολιτικών των ιδιωτικοποιήσεων. Διότι πάνω από όλα αυτό ήταν που αναδείχθηκε με αφορμή τα Τέμπη: όταν η έννοια του δημοσίου αγαθού πάει περίπατο και η λογική της ιδιωτικοποίησης -δηλαδή η προσαρμογή των πάντων στους κανόνες της αγοράς αντί για τις αντικειμενικές κοινωνικές ανάγκες- παρουσιάζεται ως αυτονόητη, οι δομές προστασίας της κοινωνίας παύουν να είναι αυταξία.

Είχε προηγηθεί μια διετία καθορισμένη από την πανδημία και την έλευση του κορωνοϊού ανάμεσά μας, που ήταν επίσης μια περίοδος κατά την οποία η αναγκαιότητα να ανοίξει η εν λόγω συζήτηση έμοιαζε επιβεβλημένη και εν τέλει δεν άνοιξε ποτέ: η ελληνική κοινωνία βίωσε ολόκληρους χειμώνες έξαρσης του ιού κατά τους οποίους οι ασθενείς δεν χωρούσαν στα νοσοκομεία και την ίδια στιγμή, οι ιδιωτικές κλινικές έστεκαν απομακρυσμένες από τη βοήθεια της όλης υπόθεσης.

Όταν δύο τόσο μεγάλα γεγονότα δεν χρησιμοποιούνται ως αφορμή για να συζητηθεί το αν και κατά πόσο η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων είναι επί της ουσίας ένα εργαλείο απαξίωσης των δημόσιων αγαθών, συνεπώς μια πολιτική που δυσχαιρένει τη ζωή της κοινωνικής πλειοψηφίας, θα ήταν μάλλον αφελές να πιστεύει κανείς πως μια κυβέρνηση που βγήκε όχι απλά αλώβητη αλλά ενισχυμένη μέσα από τέτοιες καταστάσεις θα δίσταζε να προχωρήσει στο ίδιο μοτίβο: το ζήτημα των ιδιωτικών πανεπιστημίων που κατέχει κεντρικό ρόλο τις τελευταίες μέρες είναι μια φυσική απόρροια όλων των παραπάνω.

Οι καταλήψεις στα Πανεπιστήμια, οι φοιτητικές πορείες και εν γένει η σύγκρουση του φοιτητικού κινήματος με την κυβέρνηση συνιστούν, κατ’ αρχάς, μια συνθήκη που βρίσκει πέρα για πέρα συσπειρωμένη την τελευταία: σε ζητήματα δικαιωματικού τύπου όπως αυτά των ομόφυλων ζευγαριών μπορεί οι πιο συντηρητικές και οι πιο φιλελεύθερες τάσεις του κυβερνητικού σχηματισμού να διαφωνούν, αλλά οι ιδιωτικοποιήσεις είναι ένας από τους πιο βασικούς κοινούς τους τόπους. Μένει να φανεί στον δρόμο το αν αυτή η κυβερνητική συσπείρωση αρκεί για να της δώσει την νίκη σε έναν αγώνα κόντρα σε έναν παραδοσιακά πολύ δύσκολο αντίπαλο (τους φοιτητές) για κάθε κυβέρνηση που επιχείρησε να μεταλλάξει την δομή του εκπαιδευτικού συστήματος.

Στην ουσία της υπόθεσης, τα πράγματα είναι σχετικά απλά: το αν η ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων είναι μια κίνηση προς την σωστή ή την λάθος κατεύθυνση κρίνεται υπό το ίδιο πρίσμα που κρίνεται και κάθε άλλο ζήτημα, δηλαδή το πού βρίσκεται ο καθένας μέσα στην κοινωνική ιεραρχία.

Για τα χαμηλά στρώματα, η ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων συνιστά πλήρη υποτίμηση των ζωών τους, για τα πιο πλούσια στρώματα είναι μια κίνηση που αυτονόητα χειροκροτείται…

Τα πιο πρόσφατα στη κατηγορία

3ος Παγκόσμιος Πόλεμος: Ποιες χώρες θα ήταν πιο ασφαλείς

Παρόλο που ο 1ος και ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος, ξεθωριάζουν από τη μνήμη των ανθρώπων, δεν είναι τόσο μακριά στο παρελθόν ώστε να έχουμε...

Γινόμαστε κοινωνία μειωμένων προσδοκιών – χρειαζόμαστε ξανά «δικαίωμα στο όνειρο»

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ως χώρα επιμένω πως είναι ότι έχουμε συνηθίσει να βάζουμε πολύ χαμηλά τον πήχη ως προς το...

Η βία στην κοινωνία μας τείνει να γίνει συνήθεια

Δεν αντιλαμβάνομαι για ποιον λόγο κάποιοι θέλουν να ορίσουν τη γυναικοκτονία ως ξεχωριστό αδίκημα. Υπάρχει ο όρος ανθρωποκτονία ο… οποίος καλύπτει όλα τα είδη...

Υφαντής: O πόλεμος στη Λωρίδα της Γάζας έχει ήδη μετατραπεί σε μία σε ισραηλινο...

Το διττό μήνυμα του Ιράν και του Ισραήλ «που έφτασαν κοντά σε περιφερειακή σύγκρουση αλλά επικράτησε προς το παρόν η ψυχραιμία», αναλύει ο καθηγητής...

Γιάννης Λούλης: Κυριαρχία της μετριότητας στο πολιτικό σκηνικό

Τελευταία σωρεύονται τα δεδομένα μιας σπασμωδικής ασημαντότητας, που χαρακτηρίζουν το πολιτικό σκηνικό, ενώ οδεύουμε στις ευρωεκλογές. Τούτο, πρωτίστως αφορά την κυβερνητική παράταξη. Αυτή, αν και...

Μελέτη, Αυτιάς και πάει λέγοντας: Τελικά με τι κριτήρια επιλέγονται οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές;

Με ηχηρά ονόματα, αλλά ελάχιστες πραγματικές εκπλήξεις οι λίστες των υποψηφίων που έγιναν γνωστές από τα κόμματα ενόψει των επικείμενων Ευρωεκλογών. Και δεν θα...

Γιατί ο λαϊκισμός «πονάει»

Το τελευταίο διάστημα συμβαίνει κάτι αξιοπερίεργο. Οι αρχηγοί της αξιωματικής αντιπολίτευσης, μείζονος και ελάσσονος, έχουν εγκατασταθεί στην αίθουσα της Ολομέλειας του.. Κοινοβουλίου και μετατρέπουν...

Βρείτε μας

7,826ΥποστηρικτέςΚάντε Like
133ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
1,245ΑκόλουθοιΑκολουθήστε

Λαϊκό Θέατρο Σκιών

Τα νέα και τα βίντεο του Καραγκιόζη

Διαβάστε Επίσης

Αναβρασμός στα ξένα πανεπιστήμια: Κύμα αντιδράσεων σε ΗΠΑ, Ευρώπη κατά του πολέμου στη Γάζα

Το κίνημα αλληλεγγύης, κυρίως στην Παλαιστίνη και κατά του πολέμου στην Γάζα εξακολουθεί να ταράζει τα πανεπιστημιακά ιδρύματα ανά τον κόσμο. Η...

ΗΠΑ: Χάος με τους φοιτητές που ξεσηκώθηκαν – 1.200 συλλήψεις σε 31 πανεπιστήμια, σε 21 πολιτείες

Έκρυθμη παραμένει η κατάσταση στα πανεπιστήμια της Αμερικής με σκηνές βίας και καταστροφής να...

Αρχίζει σήμερα στην ολομέλεια η συζήτηση για τα μη κρατικά πανεπιστήμια

Σήμερα στην ολομέλεια της Βουλής η συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και...

Πιερρακάκης: 176 απο τα 205 άρθρα αφορούν το δημόσιο πανεπιστήμιο

Ο υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων Κυριάκος Πιερρακάκης μίλησε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1...