Μελέτη δείχνει ότι μπορεί τελικά οι επιστήμονες να ανακάλυψαν το μυστικό της μακροζωίας και αυτό κρύβεται στο αίμα μας.
Σουηδοί ερευνητές μελέτησαν δείγματα αίματος από 44.000 ανθρώπους άνω των 60 ετών, ενώ εκατοντάδες είχαν συμπληρώσει το 100ο έτος της ηλικίας τους.
Οι ηλικιωμένοι άνω των 100 ετών αποδείχθηκε ότι είχαν χαμηλότερα επίπεδα σακχάρου στο αίμα από τους συνομηλίκους τους που είχαν μικρότερη διάρκεια ζωής από τα 60 έτη και μετά.
Η ανάλυση έδειξε επίσης ότι είχαν πιο υγιή νεφρική και ηπατική λειτουργία, όπως μετρήθηκε από τα επίπεδα δύο ξεχωριστών δεικτών στο αίμα τους. Ωστόσο, όσοι έζησαν περισσότερο είχαν επίσης υψηλότερα επίπεδα ολικής χοληστερόλης.
Οι ερευνητές θεωρούν ότι παράγοντες στον τρόπο ζωής των ηλικιωμένων, όπως η διατροφή και η κατανάλωση αλκοόλ βρισκόταν πίσω από αυτές τις διαφορές.
Συνέκριναν 12 βιοδείκτες μεταξύ των συμμετεχόντων που έζησαν έως τα 100 με αυτούς που πέθαναν πριν συμπληρώσουν το 100ο έτος. Όλοι αυτοί οι βιοδείκτες έχουν συνδεθεί με τη θνησιμότητα σε προηγούμενες μελέτες.
Αυτά περιελάμβαναν ολική χοληστερόλη και σάκχαρο στο αίμα, δείκτες μεταβολισμού από το ουρικό οξύ, την κρεατινίνη ως δείκτη για την φλεγμονή, κρεατινίνη, σίδηρο για την λειτουργία των νεφρών, αλβουμίνη, μια πρωτεΐνη που μπορεί να σηματοδοτήσει εάν υπάρχει ηπατική ή νεφρική νόσος.
Οι ερευνητές ανέφεραν ότι αυτή ήταν η μεγαλύτερη μελέτη του είδους της μέχρι σήμερα που συγκρίνει τα επίπεδα διαφορετικών μορίων στο αίμα.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα υψηλότερα επίπεδα σιδήρου και τα επίπεδα ολικής χοληστερόλης συσχετίστηκαν με μεγαλύτερες πιθανότητες να φτάσει κανείς μέχρι τα 100.
Τα χαμηλότερα επίπεδα γλυκόζης, κρεατινίνης, ουρικού οξέος και ηπατικών ενζύμων σηματοδοτούσαν υψηλότερη πιθανότητα να ζήσει κάποιος μετά τα 100 έτη, σύμφωνα με τους επιστήμονες.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν υπήρχε σχέση μεταξύ της αλβουμίνης και της πιθανότητας να φτάσει σε μεγάλη ηλικία. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με μια προηγούμενη μελέτη που έδειξε ότι τα υψηλότερα επίπεδα λευκωματίνης συσχετίστηκαν με υψηλότερες πιθανότητες επιβίωσης σε μεγαλύτερη ηλικία.
Οι ερευνητές αναγνώρισαν ότι τα ευρήματά τους δεν εξέτασαν τον τρόπο ζωής ή τους γενετικούς παράγοντες που ευθύνονται για τις τιμές των βιοδεικτών.
«Ενώ η πιθανότητα παίζει ρόλο στην ηλικία των 100 ετών, οι διαφορές στις τιμές των βιοδεικτών περισσότερο από μια δεκαετία πριν από τον θάνατο, υποδηλώνουν ότι γενετικοί παράγοντες ή/και τρόποι ζωής, που αντικατοπτρίζονται σε αυτά τα επίπεδα βιοδεικτών μπορεί επίσης να παίζουν ρόλο για εξαιρετική μακροζωία», ανέφεραν οι επιστήμονες.
Και συνέχισαν: «Ωστόσο, είναι λογικό να πιστεύουμε ότι παράγοντες όπως η διατροφή και η πρόσληψη αλκοόλ παίζουν ρόλο. Το να παρακολουθείτε τις τιμές των νεφρών και του ήπατος, καθώς και τη γλυκόζη και το ουρικό οξύ καθώς μεγαλώνετε, μάλλον δεν είναι κακή ιδέα».
