Παρ’ όλο που μια έκθεση το περασμένο έτος υποστήριζε ότι ίσως να υπάρχουν 300 εκατομμύρια πλανήτες στον γαλαξία μας που είναι «πιθανώς κατοικήσιμοι», μια νέα έρευνα που δόθηκε στη δημοσιότητα στο επιστημονικό περιοδικό Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, ανατρέπει αυτήν την άποψη.
Ειδικότερα, υποστηρίζεται πως οι συνθήκες, οι οποίες θυμίζουν αυτές της Γης, σε δυνητικά κατοικήσιμους πλανήτες ίσως είναι πολύ πιο σπάνιες από ό,τι πιστεύαμε.
Σημειώνεται πως η νέα αυτή ανάλυση εστιάζει στη φωτοσύνθεση.
Μέχρι στιγμής, έχουν ανακαλυφθεί 4.422 «εξωπλανήτες» από αστρονόμους, αλλά πολύ λίγοι θεωρούνται πιθανώς κατοικήσιμοι.
Δεδομένου ότι η φωτοσύνθεση είναι ζωτικής σημασίας στο να διευκολύνει τη δημιουργία περίπλοκων βιοσφαιρών όπως αυτές που βρίσκονται στη Γη, για να θεωρηθεί κατοικήσιμος ένας «εξωπλανήτης» σημαίνει πως η ατμόσφαιρα που θα υπάρχει εκεί θα πρέπει να έχει ως βασικό στοιχείο το οξυγόνο.
Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb (JWST), που πρόκειται να ξεκινήσει την λειτουργία του αργότερα το 2021, θα έχει τη δυνατότητα να μελετήσει τις ατμόσφαιρες των εξωπλανητών ενώ βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τα αστέρια τους.
Το φως που έρχεται μέσα από την ατμόσφαιρά τους θα αποκαλύψει ποια αέρια περιέχουν. Ωστόσο, η φωτοσύνθεση απαιτεί νερό. Μόνο έξω-πλανήτες που έχουν τη σωστή θερμοκρασία – όχι πολύ ζέστη, όχι πολύ κρύο – θα μπορούσαν να επιτρέψουν να συμβεί κάτι τέτοιο στην επιφάνειά τους.
Πόσοι, λοιπόν, βραχώδεις εξωπλανήτες μεγέθους κοντά σε αυτό της Γης βρίσκονται στη λεγόμενη “Ζώνη του Goldilock “;
Σύμφωνα με την εν λόγω έρευνα, όχι πολλοί
Στην πραγματικότητα, ακόμη και οι λίγοι γνωστοί βραχώδεις και πιθανώς κατοικήσιμοι εξωπλανήτες δεν διαθέτουν τις θεωρητικές προϋποθέσεις για την ύπαρξη μιας βιόσφαιρας παρόμοιας με αυτή της Γης, η οποία τροφοδοτείται από τη φωτοσύνθεση.
Ωστόσο, η μελέτη, η οποία εξέτασε τα επίπεδα ακτινοβολίας (ηλιοφάνειας) που λαμβάνει ο κάθε «πολλά-υποσχόμενος» εξωπλανήτης από το άστρο του, αποκαλύπτει ότι υπάρχει ένας πλανήτης που πλησιάζει στο να λαμβάνει αρκετή ηλιακή ακτινοβολία, ώστε να μπορέσει να υπάρξει μια βιόσφαιρα σαν της Γης. Ο πλανήτης αυτός είναι ο Kepler − 442b.
Τι γνωρίζουμε για τον Kepler-442b;
Πρόκειται για έναν βραχώδη πλανήτη με μάζα περίπου διπλάσια από εκείνη της Γης, ο οποίος βρίσκεται σε τροχιά γύρω από ένα αρκετά θερμό πορτοκαλί νάνο-αστέρα περίπου 1.120 έτη φωτός μακριά στον αστερισμό της Λύρας.
Η ύπαρξή του ανακοινώθηκε το 2015 και ανακαλύφθηκε από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Kepler. Το τηλεσκόπιο σταμάτησε να λειτουργεί το 2018.
Ο εν λόγω εξωπλανήτης απέχει περίπου τη μισή απόσταση από το αστέρι του, από ότι η Γη από τον Ήλιο. Χρειάζονται 112 ημέρες για να ολοκληρωθεί η τροχιά του αστέρα Kepler-442.
Παρ’ όλα αυτά η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα αστέρια με περίπου τη μισή θερμοκρασία από αυτή του Ήλιου μας δεν μπορούν να διατηρήσουν μια βιόσφαιρα σαν της Γης, επειδή δεν παρέχουν αρκετή ενέργεια στο σωστό εύρος μήκους κύματος.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η φωτοσύνθεση θα ήταν αδύνατη, αλλά δεν θα υπήρχε αρκετή φυτική ζωή στον πλανήτη για να μπορεί να υπάρξει μια γήινη βιόσφαιρα.
Πηγή: Forbes
