Η επόμενη τραπεζική απάτη

29

Οι τράπεζες, μετοχές των οποίων κατέχει το ΤΧΣ που ανήκει στο ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ και σχεδιάζει να τις ξεπουλήσει (το ΤΧΣ) πρόωρα για 3-3,5 δις € παρά το ότι του έχουν κοστίσει 44 δις € που πλήρωσαν οι Έλληνες φορολογούμενοι, είναι το κυκλοφοριακό σύστημα της εκάστοτε οικονομίας – οπότε όποιος τις κατέχει ελέγχει τα πάντα στη χώρα, μαζί με τα πολιτικά κόμματα που τους χρωστούν.

Τα έσοδα του ΤΧΣ θα οδηγηθούν στο ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ και από εκεί στους «δανειστές» – όπως όλα τα υπόλοιπα «έσοδα», με το δημόσιο χρέος όμως να συνεχίζει παραδόξως να αυξάνεται παρά τα δημοσιονομικά πλεονάσματα και το ξεπούλημα των περιουσιακών στοιχείων του κράτους.

Στις αρχές Φεβρουαρίου του 2019 γράφαμε τα εξής (πηγή): «Τα μεγέθη των τεσσάρων συστημικών τραπεζών που διέσωσε το κράτος με την ανακεφαλαίωση τους μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), στις 30.06.2014 ήταν αυτά που φαίνονται στο διπλανό γράφημα – όπου η συνολική χρηματιστηριακή τους αξία, δηλαδή το ποσόν που θα εισέπραττε κανείς εάν πουλούσε το 100% των μετοχών τους, υπολογιζόταν στα 33,247 δις €.

Με δεδομένο δε το ότι, το κράτος κατείχε από 81,09% έως 93,55% των μετοχών τους τότε (γράφημα), υποθετικά έναν μέσο όρο της τάξης του 86%, η συνολική αξία της συμμετοχής του ήταν περί τα 28 δις € – τα οποία ουσιαστικά θα έπρεπε να αφαιρεθούν από τα κεφάλαια που είχε συνεισφέρει μέσω του ΤΧΣ. Στο ΤΧΣ τώρα δόθηκαν εν πρώτοις 10 δις € ως αρχικό κεφάλαιο του (Ν. 3864, από τις 21.07.2010, άρθρο 3, παράγραφος 10) συν 40 δις € αργότερα (Ν. 4079 από τις 19.09.2012, άρθρο 1, παράγραφος 1)΄- άρα συνολικά 50 δις €, σύμφωνα με τα αντίστοιχα ΦΕΚ που έχουμε στη διάθεση μας. Αυτά τα 50 δις €, μείον τα χρήματα που έχει σήμερα στο ταμείο του, οδηγήθηκαν στο δημόσιο χρέος το 2012 (41 δις € όπως θα τεκμηριωθεί παρακάτω), όταν διενεργήθηκε το PSI).

Σε κάθε περίπτωση, στα τέλη περίπου του 2018 η αξία της συμμετοχής του κράτους μέσω του ΤΧΣ ήταν της τάξης των 700 εκ. € από 28 δις € τον Ιούνιο του 2014 – οπότε, εάν τα αφαιρέσουμε από τα 41 δις € κεφάλαια που έδωσε στις τράπεζες (εάν διαθέτει ακόμη 9 δις €), η ζημία θα ήταν 40,3 δις €, επειδή εάν πουλούσε τότε όλες τις μετοχές του θα εισέπραττε 700 εκ. €. Οφείλουμε βέβαια να σημειώσουμε εδώ πως το ΤΧΣ έχει δοθεί πλέον στο ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ – οπότε δεν μας ανήκει τίποτα από τις τέσσερις συστημικές τράπεζες.

Περαιτέρω, τα μεγέθη των τραπεζών στις 30.06.2018, μετά το παράνομο κλείσιμο τους δηλαδή από την ΕΚΤ το 2015, οπότε ουσιαστικά τη χρεοκοπία και τον αφελληνισμό τους, αφού η συμμετοχή του κράτους μειώθηκε σε μεγάλο βαθμό όπως φαίνεται από το δεύτερο γράφημα, ήταν τα παρακάτω – όπου από το σύνολο των ιδίων κεφαλαίων τους (27,039 δις €), τα 17 δις € είναι αναβαλλόμενοι φόροι. Δηλαδή, φόροι που δεν θα πληρώσουν στο μέλλον οι τράπεζες εάν έχουν κέρδη, οπότε έμμεσα θα τους πληρώσουμε όλοι εμείς – πρόκειται όμως για αέρα, αφού δεν είναι πραγματικά χρήματα.

Στα τέλη του 2018 τα συνολικά ίδια κεφάλαια τους ήταν της τάξης των 22 δις €, επειδή πούλησαν κόκκινα δάνεια με ζημία μεγαλύτερη από τις προβλέψεις που είχαν κάνει (52%), με αποτέλεσμα να μειωθούν τα κεφάλαια τους – οπότε τα πραγματικά κεφάλαια τους είναι κάτω από 5 δις €, γεγονός που σημαίνει πως δεν είναι σε θέση να πουλήσουν άλλα κόκκινα δάνεια εάν δεν τα αυξήσουν προηγουμένως.

Διαβάστε επίσης:  Αναδρομικά: Ποιοι και πόσα παίρνουν ανά ταμείο

Εν προκειμένω, εάν αναγάγουμε την τιμή της σημερινής μετοχής της εκάστοτε τράπεζας στη θεωρητική αρχική (συμπεριλαμβανομένης της έκδοσης νέων μετοχών κλπ., γράφημα), τότε θα δούμε καλύτερα την εικόνα της καταστροφής που προηγήθηκε – η οποία δεν θα ήταν υπερβολή να χαρακτηριστεί ως Αρμαγεδδών, τονίζοντας πως λίγες εβδομάδες πριν η χρηματιστηριακή αξία τους ήταν 4,7 δις €, ενώ σήμερα μόλις 3,8 δις €«.

Περαιτέρω, μερικούς μήνες μόλις αργότερα και ενώ η Ελλάδα συνεχίζει να βαδίζει από το κακό στο χειρότερο, ειδικά το κόκκινο ιδιωτικό χρέος που έχει εκτοξευθεί πάνω από τα 330 δις € ή στο 180% περίπου του ΑΕΠ και από το οποίο ουσιαστικά εξαρτάται η «υγεία» των τραπεζών, η χρηματιστηριακή εικόνα τους έχει βελτιωθεί σε εντυπωσιακό βαθμό – στα 9,01 δις € (γράφημα). Φυσικά δεν μεσολάβησε κάποιο θαύμα, οπότε είναι εύλογο να απορεί κανείς – πόσο μάλλον όταν γνωρίζει πως κόστισαν στους φορολογουμένους πάνω από 44 δις € συν τους αναβαλλόμενους φόρους (17 δις €), ενώ σε αυτές είναι υποθηκευμένη κατά κάποιον τρόπο η μισή Ελλάδα και δύο μεγάλα κόμματα (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ) τους οφείλουν σχεδόν 500 εκ. €.

Με κριτήριο τώρα τις σημερινές ειδήσεις, το ΤΧΣ σχεδιάζει να πουλήσει τις μετοχές του στις τράπεζες πολύ πιο γρήγορα από το 2022 που είχε σχεδιάσει αρχικά – ενδεχομένως εντός του 2020. Φυσικά τα έσοδα του θα οδηγηθούν στο ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ και από εκεί στους «δανειστές» – όπως όλα τα υπόλοιπα έσοδα, με το δημόσιο χρέος όμως να συνεχίζει παραδόξως να αυξάνεται παρά τα δημοσιονομικά ουσιαστικά πλεονάσματα και το ξεπούλημα των περιουσιακών στοιχείων του κράτους. Εάν τις πουλούσε αμέσως, θα εισέπραττε περί το 1,67 δις € – ενώ υπολογίζει πως η αξία τους θα διπλασιαστεί εντός των επομένων μηνών στα 3-3,5 δις €

Εν προκειμένω, εκτός του ότι η εκτίμηση του ΤΧΣ είναι ταυτόχρονα μία σύσταση αγοράς των συγκεκριμένων τραπεζικών μετοχών, αφού υπολογίζει στο διπλασιασμό τους, η ζημία των Ελλήνων φορολογουμένων θα είναι τεράστια – αφού θα εισπράξει μόλις 3-3,5 δις €, όταν το καλοκαίρι του 2014 θα εισέπραττε 33,5 δις €. Το ΤΧΣ πάντως έχει δαπανήσει 44 δις € για ανακεφαλαιώσεις και κάλυψη της ρευστότητας των τραπεζών από τα 50 δις € που του δόθηκαν από το κράτος (=από τους Έλληνες), ενώ στην καλύτερη περίπτωση θα ανακτήσει το 8-9% των κεφαλαίων που επένδυσε (υπενθυμίζοντας το άλλο τραπεζικό κόλπο με τη EUROBANK).

Η επόμενη ερώτηση είναι ποιοι θα αγοράσουν τις μετοχές του ΤΧΣ – ενώ η εκποίηση τους λέγεται πως θα έχει αφετηρία την ολοκλήρωση του κύκλου των κεφαλαιακών ενισχύσεων τους που ξεκίνησε από την Τράπεζα Πειραιώς (ομολογιακό δάνειο TIER II μειωμένης εξασφάλισης με το υπέρογκο επιτόκιο του 9,75%!) και θα συνεχιστεί από την Εθνική, καθώς επίσης από την ALPHA. Συγκεκριμένη απάντηση προφανώς δεν μπορεί να δοθεί, αλλά όλοι μας είμαστε σε θέση να υποθέσουμε – υπενθυμίζοντας πως οι τράπεζες είναι το κυκλοφοριακό σύστημα της εκάστοτε οικονομίας, οπότε όποιος της κατέχει ελέγχει τα πάντα στη χώρα, μαζί με τα πολιτικά κόμματα που τους χρωστούν.

analyst.gr