Την 24η Απριλίου του 1821, 9.000 Τούρκοι πεζοί και καβαλάρηδες εξήλθαν από την Τρίπολη με σκοπό να χτυπήσουν τους επαναστάτες που είχαν στρατοπεδεύσει στο Βαλτέτσι.
Τότε χτυπήθηκαν από τους Έλληνες του στρατοπέδου της Πιάνας με αρχηγό τον Πλαπούτα.
Οπισθοχωρώντας, έκαψαν το Βαλτέτσι και λεηλάτησαν το εκεί ελληνικό στρατόπεδο.
Ο Φωτάκος, ο οποίος έλαβε μέρος στη μάχη, αναφέρει ότι: «Επήραν τας τροφάς και το τάσι του Κολοκοτρώνη».
Αυτό που εντυπωσιάζει όμως πιο πολύ τον Έλληνα απομνημονευματογράφο είναι ότι οι Τούρκοι έφαγαν ένα μεγάλο λεβέτι (καζάνι) στο οποίο οι Έλληνες έβραζαν χοιρινό.
Αναρωτιέται δε πώς συνέβη αυτό αφού το Κοράνι δεν επιτρέπει την κατανάλωση χοιρινού κρέατος. Μπορεί οι Τούρκοι να έχασαν τη μάχη, από εκείνη τη μέρα όμως κέρδισαν τα προσωνύμια «γουρουνόπιστοι» και «γουρουνομύτιδες».
Την ίδια περίοδο, της έναρξης της Επανάστασης, όσοι Έλληνες επαναστάτες φορούσαν ευρωπαϊκά ρούχα «ετράβηξαν το διάβολό τους»*.
Οι Τούρκοι θεωρώντας ότι είχαν έρθει απέξω και είχαν ξεσηκώσει τους Έλληνες, τους κυνηγούσαν και τους ενέπαιζαν αποκαλώντας τους «αφεντάδες του τόπου». Ήταν τέτοια η μανία τους που όταν έβρισκαν ευρωπαϊκά ρούχα τα έκοβαν σε μικρά κομμάτια ξεσπώντας πάνω τους.
«Μου επήραν» γράφει ο Φωτάκος «το ταμπάρο μου και το έκαμαν πολλά μικρά κομμάτια από το πείσμα τους, ότι ήταν ρούχο φράγκικο».
* Φωτάκος, Απομνημονεύματα, σελ.46.
