Είναι γνωστό ότι τα διαστημικά σώματα που βρίσκονται σε κοντινή απόσταση μεταξύ τους αλληλεπιδρούν βαρυτικά με αποτέλεσμα να παράγονται διαφόρων ειδών φαινόμενα είτε κοσμικά είτε τοπικά σε κάθε ένα από τα εμπλεκόμενα σώματα.
Η βαρυτική αλληλεπίδραση της Γης με τη Σελήνη δημιουργεί για παράδειγμα, παλιρροϊκά φαινόμενα. Όμως κανείς δεν ανέμενε ότι ο Άρης που βρίσκεται σε μέση απόσταση (ανάλογα με την τροχιακή του κίνηση) 225 εκατομμυρίων χλμ. από τη Γη θα μπορούσε να έχει τέτοιου είδους βαρυτικές «σχέσεις» με τον πλανήτη μας.
Με δημοσίευση στην επιθεώρηση «Nature Communications» ερευνητική ομάδα αναφέρει ότι η βαρυτική έλξη του Άρη στη Γη μπορεί να επηρεάζει το κλίμα στον πλανήτη μας. Γεωλογικά στοιχεία σε βάθος χρόνου 65 εκατομμυρίων ετών που έχουν ληφθεί από εκατοντάδες τοποθεσίες σε όλο τον κόσμο υποδηλώνουν ότι τα ρεύματα βαθέων υδάτων έχουν επανειλημμένα περάσει από περιόδους που άλλοτε είναι ισχυρότερα και άλλοτε ασθενέστερα. Τα ισχυρότερα ρεύματα, γνωστά ως «γιγάντιες δίνες» ή στρόβιλοι, μπορεί να φτάσουν στον πυθμένα της θάλασσας στα βαθύτερα μέρη του ωκεανού, στις αβύσσους. Αυτά τα ισχυρά ρεύματα στη συνέχεια διαβρώνονται από ιζήματα που συσσωρεύονται σε πιο ήρεμες περιόδους του κύκλου.
Αυτό συμβαίνει κάθε 2,4 εκατομμύρια χρόνια και είναι γνωστό ως «αστρονομικός μεγάλος κύκλος». Αυτοί οι κύκλοι συμπίπτουν σύμφωνα με την έρευνα με το χρονοδιάγραμμα των βαρυτικών αλληλεπιδράσεων που έχει διαπιστωθεί ότι δημιουργούνται μεταξύ της Γης και του Άρη καθώς οι δύο πλανήτες περιφέρονται γύρω από τον Ήλιο.
«Τα πεδία βαρύτητας των πλανητών στο ηλιακό σύστημα παρεμβαίνουν μεταξύ τους και αυτή η αλληλεπίδραση, που ονομάζεται συντονισμός, αλλάζει την πλανητική εκκεντρικότητα, ένα μέτρο του πόσο κοντά σε κυκλικές τροχιές είναι οι τροχιές τους» λέει ο Ντίτμαρ Μίλερ καθηγητής γεωφυσικής. στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ, εκ των επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Λόγω αυτού του συντονισμού η Γη έλκεται ελαφρώς πιο κοντά στον Ήλιο από τη βαρυτική έλξη του Άρη που σημαίνει ότι ο πλανήτης μας εκτίθεται σε περισσότερη ηλιακή ακτινοβολία και ως εκ τούτου έχει θερμότερο κλίμα, προτού παρασυρθεί ξανά προς τα πίσω σε μια περίοδο 2,4 εκατομμυρίων ετών.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δορυφορικά δεδομένα για να χαρτογραφήσουν τη συσσώρευση ιζημάτων στον πυθμένα του ωκεανού για δεκάδες εκατομμύρια χρόνια. Ανακάλυψαν ότι υπήρχαν κενά στα γεωλογικά αρχεία όπου το ίζημα σταμάτησε να συσσωρεύεται μέσα σε αυτούς τους αστρονομικούς κύκλους. Πιστεύουν ότι αυτό θα μπορούσε να συνδεθεί με ισχυρότερα ωκεάνια ρεύματα ως αποτέλεσμα του θερμότερου καιρού που προκαλείται από τη βαρυτική επίδραση του Άρη στη Γη.
Αυτά τα ευρήματα υποστηρίζουν την ιδέα ότι ο Κόκκινος Πλανήτης επηρεάζει το κλίμα στη Γη. Οι ερευνητές έσπευσαν ωστόσο να τονίσουν ότι η παρατηρούμενη επίδραση του Άρη στην αύξηση της θερμοκρασίας στη Γη δεν συνδέεται με την υπερθέρμανση που προκαλείται από τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από την ανθρώπινη δραστηριότητα και γενικότερα με την κλιματική αλλαγή που βιώνουμε τώρα.
Ωστόσο αν και σε αυτό το στάδιο τα ευρήματα της μελέτης είναι σε επίπεδο εκτιμήσεων και πιθανολογήσεων υποδηλώνουν ότι αυτός ο αστρονομικός κύκλος μπορεί να βοηθήσει να μην εξαφανιστούν ορισμένα από τα βαθιά ρεύματα του ωκεανού από την υπερθέρμανση της Γης. Ειδικοί έχουν εκφράσει έντονες ανησυχίες ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη προκαλεί σοβαρές διαταραχές σε ωκεάνια ρεύμα τα οποία παίζουν κομβικό ρόλο στη ρύθμιση του κλίματος όπως για παράδειγμα, το Ρεύμα του Κόλπου που ρυθμίζει το κλίμα στην Βόρειο Αμερική και την Ευρώπη.
